SmartHome (MSmartHome)

ანალიზის ავტორი: AppCompare

როცა ერთ სახლში რამდენიმე ადამიანი ერთსა და იმავე ტექნიკას იყენებს, მართვის სიმარტივე მხოლოდ სწრაფ ჩართვას არ ნიშნავს: ყველას უნდა ესმოდეს, რომელი მოწყობილობა რას აკეთებს და ვის მოქმედებას უნდა დაეყრდნოს. SmartHome-ის მიმართ ჩემი მოლოდინი სწორედ ამ პრაქტიკულ მხარეს უკავშირდება — ტელეფონიდან მართვა გამოსადეგია, თუ ის ოჯახის ყოველდღიურ წესრიგს ამარტივებს და არა დამატებით დაბნეულობას ქმნის.

თუ სახლში რამდენიმე ჭკვიანი მოწყობილობის მართვა გინდა და ცალკე პულტების, აპებისა და გაუგებარი მენიუებისგან დაიღალე, SmartHome-ის იდეა თავიდანვე პრაქტიკულად გამოიყურება. მე მას სწორედ ამ მოლოდინით შევხედე: ერთი ადგილი, საიდანაც ყოველდღიური საყოფაცხოვრებო ტექნიკის კონტროლი უფრო მარტივი უნდა გახდეს. დეველოპერი AIDEOLOGY ამ აპს ხელსაწყოების კატეგორიაში ათავსებს, ხოლო მისი მოკლე აღწერა უბრალოდ “SmartHome”-ია. ეს მინიმალისტური წარდგენაა, ამიტომ რეალური ღირებულება გამოყენების პროცესში ჩანს და არა მაღაზიის რამდენიმე სიტყვაში.

SmartHome უფასო აპია და მისი ასაკობრივი შეფასება 3+ არის, რაც მას ოჯახური, არაკომპლექსური გამოყენებისთვის შესაფერისად აჩენს. აპი 2017 წლის 1 ივლისს გამოვიდა და დღეს უკვე მილიონზე მეტ მოწყობილობაზეა დაყენებული. მომხმარებლების საშუალო შეფასება 4,8-ია, დაახლოებით 61 ათასი შეფასებით. ასეთი მაჩვენებელი ჩემთვის კარგი საწყისი სიგნალია, თუმცა ჭკვიანი სახლის აპებში ყველაზე მნიშვნელოვანი მაინც კონკრეტულ მოწყობილობასთან თავსებადობა და კავშირის საიმედოობაა.

როგორ გამოიყურება მართვის სრული გზა

ამ მონაკვეთში ყურადღებას გავამახვილებ იმაზე, როგორ გადადის ყოველდღიური საჭიროება ტელეფონიდან აპში და იქიდან მოწყობილობის მოქმედებამდე. ჩემთვის მთავარი საზომი მხოლოდ ბრძანების გაგზავნა კი არა, არამედ იმის გარკვევაცაა, ვის შეუძლია მისი მიცემა და როგორ ვამოწმებთ, რომ შედეგი სახლშიც მართლაც შესრულდა. ასეთი ხედვა ბუნებრივად მიგვიყვანს საერთო მოწყობილობების მართვის წესებთან.

საწყისი მდგომარეობა: პრობლემა ერთზე მეტი პულტია

წარმოიდგინე ჩვეულებრივი საღამო: სახლში ბრუნდები, ოთახში ტემპერატურა არასასიამოვნოა, განათების ან სხვა მოწყობილობის შეცვლა გინდა, მაგრამ თითოეულ ნივთს თავისი პულტი ან ცალკე მართვის გზა აქვს. ასეთ სიტუაციაში SmartHome-ის მთავარი სარგებელი არა რაიმე განსაკუთრებულ ეფექტში, არამედ ყოველდღიური მოქმედებების ერთ სივრცეში მოქცევაშია.

ჩემი შეფასებით, ამ აპს ყველაზე მეტად ის ადამიანი დააფასებს, ვინც უკვე იყენებს თავსებად ჭკვიან ტექნიკას და სურს, რომ მისი მართვა ტელეფონიდან უფრო თანმიმდევრული გახდეს. ის ნაკლებად გამოგადგება, თუ სახლში მხოლოდ ერთი ჩვეულებრივი მოწყობილობა გაქვს და მისთვის არსებული პულტი სრულად გაკმაყოფილებს. ასეთ შემთხვევაში დამატებითი აპის დაყენება შეიძლება უფრო დიდ მომზადებად იქცეს, ვიდრე რეალურ გამარტივებად.

პირველი ნაბიჯი არის აპის დაყენება და მის ინტერფეისში გარკვევა. აქ მნიშვნელოვანია, რომ თავიდანვე არ იფიქრო მხოლოდ “ჩართვა-გამორთვაზე”. ჭკვიანი სახლის მართვის გამოცდილება შედგება რამდენიმე რგოლისგან: ტელეფონი, აპი, ქსელური კავშირი, შესაბამისი მოწყობილობა და საბოლოო მოქმედება. თუ რომელიმე რგოლი ვერ მუშაობს, მომხმარებელი ხშირად აპს ადანაშაულებს, მიუხედავად იმისა, რომ შეფერხება სხვა ადგილას შეიძლება იყოს.

არჩევამდე წაკითხვა ღირს

---

Flightradar24: როგორ აქცევს ფრენების ყურება ცნობისმოყვარეებს საზოგადოებად

როცა რიტმი წყდება, რამდენად საიმედოა Tiles Hop

Spotify მუსიკას არჩევს ჩვენთან ერთად და ჩვენს ნაცვლად

Xiaomi-ის ამინდის აპზე გადასვლა: როდის ღირს და რას დაკარგავთ

ფერების შევსების მშვიდი რიტუალი: რატომ გვიზიდავს Coloring Games

eBay-ის აპი: იშვიათი ნივთების ძიება და გაყიდვა მოთმინებას მოითხოვს

---

ნაბიჯ-ნაბიჯ: მოწყობილობიდან მოქმედებამდე

მე ასეთ აპს პირველად მშვიდ გარემოში დავაყენებდი და არა მაშინ, როცა სასწრაფოდ მჭირდება ტექნიკის ჩართვა. გახსნის შემდეგ სასარგებლოა მენიუების დათვალიერება, მოწყობილობების მოძებნის ლოგიკის გაგება და იმის შემოწმება, რამდენად მარტივად იკითხება თითოეული კონტროლი. ეს პატარა მომზადება მოგვიანებით ამცირებს იმ უხერხულობას, როცა სტუმრები გყავს ან სახლიდან გასვლის წინ სწრაფი ცვლილება გჭირდება.

მოწყობილობის დამატებისას ყველაზე მნიშვნელოვანი პრაქტიკული რჩევაა ტელეფონი და სამიზნე ტექნიკა ერთმანეთთან ახლოს გქონდეს და კავშირის პროცესი არ იჩქარო. თუ აპი მოწყობილობას მაშინვე ვერ ხედავს, ზედიზედ ბევრი მცდელობის გაკეთება ხშირად არ შველის. ჯობს შეამოწმო, ჩართულია თუ არა თავად ტექნიკა, სწორ რეჟიმშია თუ არა და ხომ არ ცდილობ ისეთი მოწყობილობის დამატებას, რომელსაც აპი არ უჭერს მხარს.

აქ ჩნდება პირველი არაპირდაპირი სარგებელი: SmartHome შეიძლება გამოყენებულ იქნეს როგორც ყოველდღიური ჩვევების გამამარტივებელი, მაგრამ არა როგორც უნივერსალური თარჯიმანი ყველა ბრენდისა და ყველა ძველი ტექნიკისთვის. ამიტომ დაყენებამდე გონივრულია კონკრეტული მოწყობილობის მხარდაჭერის გადამოწმება აპის შესაბამის ეკრანებში. ეს ნაბიჯი ბევრად უკეთესია, ვიდრე აპისგან ისეთი შესაძლებლობის მოლოდინი, რომელიც კონკრეტულ ტექნიკას ფიზიკურად ან პროგრამულად არ აქვს.

როცა მოწყობილობა გამოჩნდება, შემდეგი ეტაპი უკვე მოქმედების არჩევაა. ჩვეულებრივ, მომხმარებელს სურს სწრაფად შეცვალოს მდგომარეობა: ჩართოს, გამორთოს ან დაარეგულიროს ხელმისაწვდომი პარამეტრი. აქ ინტერფეისის სიმარტივე განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია. თუ საჭირო კონტროლამდე მისასვლელად ბევრი ეკრანის გავლაა საჭირო, ტელეფონიდან მართვის უპირატესობა მცირდება. SmartHome-ის შეფასებისას სწორედ ამ პრაქტიკულ მანძილს მივაქცევდი ყურადღებას: რამდენი შეხება მჭირდება იმ მოქმედებისთვის, რომელსაც ადრე პულტის ერთი ღილაკით ვასრულებდი?

გადაბარებები: ტელეფონი, აპი და სახლის მოწყობილობა

სმარტ-სახლის პროცესში მოქმედება პირდაპირ არ გადადის თითიდან მოწყობილობაზე. შენ აძლევ ბრძანებას ტელეფონიდან, აპი მას კავშირის საშუალებით აგზავნის, შემდეგ კი ტექნიკა ასრულებს მას. ამ გადაბარებებს შორის მცირე დაყოვნებაც კი შეიძლება დამაბნეველი იყოს, განსაკუთრებით მაშინ, როცა ეკრანზე მდგომარეობა ჯერ არ განახლებულა.

ამიტომ მე გირჩევდი, ერთი და იმავე ბრძანების განმეორებით მიცემას მაშინვე მოერიდო. თუ პირველ შეხებაზე რეაქცია არ ჩანს, რამდენიმე წამი დაელოდე და შემდეგ შეამოწმე, შეიცვალა თუ არა მოწყობილობის რეალური მდგომარეობა. განმეორებითმა ბრძანებებმა შეიძლება გაურკვევლობა გაზარდოს: არ იცი, პირველი მოთხოვნა დაგვიანებით შესრულდა თუ საერთოდ არ მივიდა.

ეს განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია ოჯახის წევრებს შორის გამოყენებისას. მაგალითად, ერთმა ადამიანმა შეიძლება აპიდან შეცვალოს მოწყობილობის მდგომარეობა, მეორემ კი იმავე დროს ფიზიკური პულტით იმოქმედოს. ასეთ დროს ტელეფონში ნაჩვენები მდგომარეობა და ოთახში არსებული რეალობა შეიძლება დროებით არ დაემთხვეს. საუკეთესო პრაქტიკაა, ცვლილების შემდეგ რეალური შედეგი თავად მოწყობილობაზე გადაამოწმო, განსაკუთრებით მაშინ, როცა ეს ცვლილება კომფორტს, ენერგიის ხარჯვას ან უსაფრთხოებას ეხება.

კიდევ ერთი სასარგებლო სამუშაო წესი ასეთია: ხშირად გამოყენებული მოქმედებები წინასწარ უნდა გაიმარტივო საკუთარი ჩვევის მიხედვით. თუ აპში მოწყობილობების დალაგება ან არჩევა შესაძლებელია, პირველ ადგილზე ის ტექნიკა მოათავსე, რომელსაც დილით ან საღამოს ყველაზე ხშირად იყენებ. ეს თითქოს უმნიშვნელო დეტალია, მაგრამ სწორედ ასეთი მცირე ოპტიმიზაცია განასხვავებს რეალურად გამოსადეგ მართვის ცენტრს უბრალოდ დაყენებული აპისგან.

შედეგი: სად იგრძნობა გამარტივება

რეალურ ყოველდღიურ სცენარში SmartHome-ის ღირებულება მაშინ ჩანს, როცა მოქმედება ერთჯერადი ექსპერიმენტი აღარ არის. მაგალითად, დილით სახლიდან გასვლისას შეიძლება არ გინდოდეს ოთახიდან ოთახში სიარული მხოლოდ იმისთვის, რომ რამდენიმე მოწყობილობის მდგომარეობა გადაამოწმო. თუ ისინი თავსებადია და კავშირი სტაბილურია, ტელეფონიდან მართვა ამ პროცესს უფრო მოწესრიგებულს ხდის.

საღამოს სხვა სურათია. სახლში შესვლისას შეიძლება ჯერ კიდევ გქონდეს ჩანთა ხელში, ოთახში კი განათების ან სხვა ტექნიკის სასურველი მდგომარეობა არ იყოს. ასეთ დროს აპის გამოყენება მოსახერხებელია, რადგან მოქმედება ფიზიკური პულტის ძებნას არ მოითხოვს. თუმცა კომფორტი მხოლოდ მაშინ არის რეალური, თუ ტელეფონი ხელთ გაქვს და კავშირის დამყარებას ზედმეტი დრო არ სჭირდება.

ჩემი აზრით, ამ აპის ყველაზე ძლიერი გამოყენება სწორედ განმეორებად რუტინებშია. ერთი შემთხვევითი ჩართვა დიდ განსხვავებას არ ქმნის, მაგრამ ყოველდღე ერთი და იმავე მოწყობილობის მართვისას მცირე ნაბიჯების შემცირება იგრძნობა. ეს არ ნიშნავს, რომ ყველა საყოფაცხოვრებო პროცესი ავტომატურად სრულდება; უფრო სწორად, SmartHome გაძლევს ერთიან საკონტროლო წერტილს, საიდანაც შენ თვითონ იღებ გადაწყვეტილებას.

ასევე სასარგებლოა სტუმრების ან ოჯახის წევრების გამოცდილების გათვალისწინება. თუ მხოლოდ შენ იცი, რომელი მოწყობილობა რომელ სახელშია დამალული, აპი ოჯახის საერთო ხელსაწყოდ ვერ იქცევა. ამიტომ სახელების მკაფიოდ შერჩევა და მოწყობილობების ლოგიკურად დაჯგუფება პრაქტიკული ნაბიჯია. “ოთახი 1” ტიპის გაურკვეველი ჩანაწერი ნაკლებად გამოსადეგია, ვიდრე ისეთი დასახელება, რომელიც ადამიანს მოქმედების დაწყებამდე არ დააფიქრებს.

ოჯახური გამოყენება: შეთანხმება აპზე და პულტზე

საერთო სახლში აპის სარგებლიანობას ხშირად არა ტექნიკის რაოდენობა, არამედ შეთანხმება განსაზღვრავს. თუ ერთ ადამიანს ტელეფონიდან მართვა ურჩევნია, მეორეს კი ფიზიკური ღილაკი, ორივე გზა შეიძლება დარჩეს, მაგრამ მნიშვნელოვანია, ყველამ იცოდეს, რომელი მოწყობილობა რომელ სახელთანაა დაკავშირებული. მკაფიო დასახელება განსაკუთრებით ეხმარება ადამიანს, რომელიც აპს იშვიათად ხსნის და მენიუს თავიდან სწავლა არ უნდა.

მაგალითად, ოჯახის ერთი წევრი შეიძლება დილით სახლში დარჩეს, ხოლო მეორე უკვე გავიდეს. თუ გასული ადამიანი ტელეფონით მოწყობილობის მდგომარეობას ცვლის, დარჩენილმა ადამიანმა უნდა იცოდეს, რომ ფიზიკური მართვით ეს მდგომარეობა ხელახლა შეიძლება შეიცვალოს. აქ აპი თავისთავად ვერ წყვეტს კოორდინაციის საკითხს; მარტივი ზეპირი შეთანხმება ხშირად უფრო ეფექტურია, ვიდრე იმის ვარაუდი, რომ ყველას ეკრანზე ერთი და იგივე სურათი ექნება.

ჩემი პრაქტიკული რჩევაა, საერთო მოწყობილობებისთვის თავიდანვე გამოიყენოთ ისეთი სახელები, რომლებიც ადგილს ან დანიშნულებას ცხადად აჩვენებს და არა პიროვნებას. ასე სტუმარს ან ოჯახის ახალ წევრსაც ნაკლები ახსნა დასჭირდება. ამ მიდგომის შეზღუდვაც გასათვალისწინებელია: სახელების დალაგება მხოლოდ მაშინ ეხმარება, თუ სახლში მცხოვრებლებს თავად აპზე წვდომა აქვთ და იციან, როგორ გახსნან შესაბამისი კონტროლი.

სად წყდება ნაკადი

SmartHome-ის მთავარი შეზღუდვა ის არის, რომ აპის არსებობა ავტომატურად არ ნიშნავს სრულად უპრობლემო ჭკვიან სახლს. ყველაზე სუსტი წერტილი შეიძლება იყოს თავსებადობა: თუ კონკრეტული ტექნიკა აპთან ვერ მუშაობს, კარგი ინტერფეისი ამ პრობლემას ვერ გადაჭრის. ამიტომ ამ აპს არ შევაფასებდი როგორც ყველა მწარმოებლის უნივერსალურ შემცვლელს.

მეორე შესაძლო დაბრკოლება კავშირია. როცა ბრძანება დაგვიანებით სრულდება, მომხმარებელი ვერ ხვდება, პრობლემა აპშია, ტელეფონში, ქსელში თუ თავად მოწყობილობაში. ასეთ დროს სასარგებლოა პრობლემის ეტაპობრივად შემოწმება: ჯერ ნახე, რეაგირებს თუ არა ტექნიკა უშუალოდ თავისი პულტით ან ღილაკით, შემდეგ შეამოწმე აპის მდგომარეობა და ბოლოს ხელახლა სცადე კავშირი. ეს მიდგომა ზედმეტ ნერვიულობას და შემთხვევით განმეორებით ბრძანებებს ამცირებს.

მესამე სირთულე ჩვევებთან არის დაკავშირებული. თუ სახლში მცხოვრები ადამიანები სხვადასხვა გზით მართავენ ერთსა და იმავე მოწყობილობას, აპის მდგომარეობა ყოველთვის არ იქნება ერთადერთი სიმართლე. SmartHome უკეთ მუშაობს მაშინ, როცა ოჯახში შეთანხმებულია, როდის გამოიყენება აპი და როდის ფიზიკური მართვა. წინააღმდეგ შემთხვევაში ტექნოლოგია წესრიგის ნაცვლად დამატებით გაუგებრობას ქმნის.

ასევე არ ავირჩევდი მას იმ მომხმარებლისთვის, რომელსაც արդեն აქვს კარგად აწყობილი ეკოსისტემა სხვა აპში და იქ ყველა მოწყობილობა, სცენარი და ყოველდღიური მოქმედება გამართულად მუშაობს. მეორე მართვის ცენტრის დამატებამ შეიძლება დაყოფილი გამოცდილება შექმნას. SmartHome უფრო ლოგიკური არჩევანია მაშინ, როცა გჭირდება მარტივი ცენტრალიზაცია და ჯერ არ გაქვს ისეთი სისტემა, რომელსაც შეცვლა აშკარად გააუმჯობესებს.

შედარება ჩვეულებრივ ალტერნატივებთან

ფიზიკურ პულტთან შედარებით ტელეფონის აპი უფრო მოქნილია იმ მხრივ, რომ მოწყობილობის სამართავად ცალკე ნივთის ძებნა აღარ გჭირდება. ტელეფონი, როგორც წესი, უკვე შენთან არის. სანაცვლოდ, პულტის უპირატესობა მისი პირდაპირი რეაქციაა: ის არ საჭიროებს აპის გახსნას, ეკრანის ჩატვირთვას ან კავშირის სტატუსის გააზრებას.

ცალკე მწარმოებლის აპთან შედარებით SmartHome-ის მიმზიდველობა ერთ სივრცეში მოქცევა შეიძლება იყოს, განსაკუთრებით მაშინ, როცა სახლში ერთზე მეტი თავსებადი მოწყობილობა გაქვს. თუმცა სპეციალიზებულ აპს ზოგჯერ უფრო ღრმა კონტროლი ან კონკრეტული ტექნიკისთვის უკეთ მორგებული მენიუ აქვს. ამიტომ არჩევანი დამოკიდებულია იმაზე, გინდა თუ არა სიმარტივე და ერთიანი მართვა, თუ კონკრეტული მოწყობილობის ყველა წვრილმანის ხელმისაწვდომობა.

სმარტ-სახლის უფრო ფართო პლატფორმებთან შედარებით ეს აპი ჩემთვის უფრო პრაქტიკული, ყოველდღიური მართვის მიმართულებით აღიქმება, ვიდრე დიდი ავტომატიზაციის სისტემის შემცვლელად. თუ შენი მიზანია რამდენიმე მოწყობილობის სწრაფად კონტროლი, ზედმეტი სირთულის გარეშე, მისი მიდგომა დამაჯერებელია. თუ გჭირდება რთული წესები, მრავალეტაპიანი ავტომატიზაცია ან სხვადასხვა ბრენდის მაქსიმალურად ღრმა გაერთიანება, გადაწყვეტილების მიღებამდე კონკრეტული მხარდაჭერა და ფუნქციები ყურადღებით უნდა შეამოწმო.

ვის ვურჩევდი და როგორ დავიწყებდი

მე SmartHome-ს ვურჩევდი ადამიანს, რომელსაც უკვე აქვს შესაბამისი ჭკვიანი ტექნიკა და სურს მისი მართვა ტელეფონიდან უფრო მარტივად. ის ასევე გამოგადგება ოჯახში, სადაც პულტები ხშირად იკარგება ან რამდენიმე მოწყობილობის კონტროლი ერთ ადგილას უფრო მოსახერხებელი იქნება. უფასო ფასი ამ ცდის პროცესს ამარტივებს: შეგიძლია შეაფასო, რეალურად ამცირებს თუ არა აპი შენს ყოველდღიურ ნაბიჯებს.

დაწყებისას მხოლოდ ერთი მოწყობილობით ვიმუშავებდი. ჯერ შევამოწმებდი დამატებას, ბრძანების სისწრაფეს, მდგომარეობის განახლებას და იმას, რამდენად გასაგებია მართვა. შემდეგ დავამატებდი მეორე ტექნიკას და ვნახავდი, ხომ არ ხდება მთავარ ეკრანზე არჩევანი ზედმეტად არეული. ეს ეტაპობრივი მიდგომა უკეთ აჩვენებს, სად არის რეალური სარგებელი და სად იწყება ზედმეტი სირთულე.

აპის გამოყენებისას წინასწარ განსაზღვრე, რომელი მოქმედებებია ყოველდღიური და რომელი მხოლოდ იშვიათად გჭირდება. ყოველდღიური მოქმედებები უნდა იყოს ადვილად საპოვნელი, ხოლო იშვიათი პარამეტრები შეიძლება ცალკე დარჩეს. ამგვარად SmartHome არ გადაიქცევა მენიუში, სადაც ყველა შესაძლებლობა ერთნაირად თვალსაჩინოა, მაგრამ საჭირო ბრძანების პოვნა მაინც გიწევს.

ასაკი, ნდობა და მართვის საზღვრები

3+ ასაკობრივი შეფასება აპს ფართო აუდიტორიისთვის შესაფერისად აჩენს, მაგრამ ეს არ ნიშნავს, რომ პატარა ბავშვს სახლის ტექნიკის მართვა ავტომატურად უნდა გადააბარო. ასაკობრივი ნიშნული შინაარსის შეფასებაა და არა ოჯახის წევრებისთვის ანგარიშების, უფლებების ან ზედამხედველობის გარანტია. ამიტომ საერთო ტელეფონის გამოყენებისას თავად უნდა გადაწყვიტოთ, ვის შეუძლია ბრძანების მიცემა და რა მოწყობილობაზე.

თუ ოჯახის წევრი აპს იშვიათად იყენებს, ჯერ ერთად აჩვენე კონკრეტული მოწყობილობის მართვის გზა და აუხსენი, როგორ გადაამოწმოს შედეგი ადგილზე. ეს განსაკუთრებით სასარგებლოა მაშინ, როცა ტექნიკას სხვა ადამიანიც იყენებს და არ გინდა, აპში ნაჩვენები მდგომარეობა რეალობად ავტომატურად ჩაითვალოს. ჩემი მიდგომა იქნებოდა აპის გამოყენება ყოველდღიური კომფორტისთვის, ხოლო მნიშვნელოვანი გადაწყვეტილებებისას — უშუალო შემოწმება.

საბოლოო საოჯახო შეფასება

საბოლოოდ, AIDEOLOGY-ის SmartHome ჩემთვის არის პრაქტიკული ხელსაწყო იმ ადამიანისთვის, ვისაც ჭკვიანი მოწყობილობების მართვის გამარტივება სურს და არა ტექნოლოგიური ექსპერიმენტის უსასრულოდ გაგრძელება. მისი ძლიერი მხარეა იდეა, რომ ყოველდღიური კონტროლი ერთ ადგილას მოიყაროს თავი; სუსტი მხარე კი ისაა, რომ შედეგი მთლიანად დამოკიდებულია თავსებადობაზე, კავშირის სტაბილურობასა და სახლში დამკვიდრებულ გამოყენების წესზე.

თუ քո սարքերը მხარდაჭერილია და ხშირად გიწევს მათი მართვა, აპის გამოცდა ნამდვილად ღირს. თუ მხოლოდ ერთი ტექნიკა გაქვს, პულტით კმაყოფილი ხარ ან უკვე იყენებ უფრო სრულყოფილ ეკოსისტემას, გადასვლა ნაკლებად აუცილებელი იქნება. ჩემი საბოლოო შთაბეჭდილება ასეთია: SmartHome კარგ შედეგს იძლევა მაშინ, როცა მას კონკრეტული ყოველდღიური პრობლემის გადასაჭრელად იყენებ და არა როგორც ყველა ჭკვიანი სახლის ფუნქციის უნივერსალურ შემცვლელს.